استخوان بندی انگشتان پا (Toes bones)

 

استخوان های انگشتان پا

استخوان بندی انگشتان پا

هر انگشت پا دارای سه بند بوده به غیراز انگشت شست که دارای دو بند است (در مجموع چهارده بند در هر پا). انگشت شست دارای دو بند فوقانی و تحتانی است و بقیه انگشتان هر یک دارای سه بند فوقانی، میانی و تحتانی هستند که به بند تحتانی، بند ناخنی گفته می شود.

 

شکل زیر:

 

 

هر بند خود شامل یک قاعده، یک تنه و یک سر است. قاعده های بندهای فوقانی با سرهای متاتارس مربوط به خود مفصل شده و مفاصل متاتارسوفالانژیال (Metatarsophalangeal or MTP joints) را ایجاد می کنند.

بندهای انگشتان نیز با یکدیگر مفصل گردیده و مفاصل اینترفالانژیال را به وجود می آورند، به بالایی مفاصل اینترفالانژیال پروگزیمال (Proximal interphalangeal joints, or PIP joints) و به پایینی که به ناخن نزدیکتر است، مفاصل اینترفالانژیال دیستال (Distal interphalangeal joints, or DIP joints) می گویند.

 

تصویر زیر:

 

 

                                           فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

منبع تصویر:

http://www.eorthopod.com/

http://www.podcare.com/

مطالب مرتبط:

مقالات استخوان شناسی

مقالات آناتومی اندام فوقانی

مقالات حرکت شناسی (کینزیولوژی)

ایلیوم (Ilium)

 

ایلیوم

استخوان تهیگاهی

 

استخوان بینام یا هیپ شامل سه استخوان است که عبارتنداز:

*ایلیوم یا استخوان تهیگاهی (به عربی خاصره) در بالای استخوان هیپ

*ایسکیوم یا استخوان نشیمنگاهی (به عربی ورک) در قسمت پشتی-تحتانی استخوان هیپ

*پوبیس یا استخوان شرمگاهی (به عربی عانه) در قسمت جلویی-تحتانی استخوان هیپ

 

تصویر زیر:

 

 

سه قسمت استخوان در ابتدا به واسطه بافت غضروفی به یکدیگر اتصال دارند. بافت غضروفی در بزرگسالان استخوانی شده و سه قسمت استخوان یکپارچه می گردند.

استخوان تهیگاهی یا ایلیوم در قسمت بالای ایسکیوم و پوبیس قرار دارد که وسیع تر بوده و دارای دو سطح خارجی و داخلی است.

سطح خارجی ایلیوم شامل سطح سرینی (گلوتئال) و قسمت فوقانی استابولوم است. سطح گلوتئال مربوط به اتصالات عضلات گلوتئوس ماگزیموس، گلوتئوس مدیوس و گلوتئوس مینیموس (عضلات سرینی بزرگ، میانی و کوچک) است.

سطح داخلی ایلیوم شامل حفره خاصره ای (حفره ایلیاک) و سطح خاجی-لگنی (ساکروپلویک) است که این دو قسمت ازطریق یک کنار داخلی از یکدیگر مجزا می گردند. حفره ایلیاک مبدا اتصال عضله ایلیاکوس است و قسمتی از سطح خاجی-لگنی بنام سطح گوشی (اوریکولار) با استخوان خاجی (ساکروم) مفصل شده و مفصل ساکروایلیاک را ایجاد می کند.

ناحیه ایلیوم دارای ستیغ ایلیاک (ستیغ خاصره ای) یا کنار فوقانی استخوان هیپ، خار خاصره ای جلویی فوقانی، خار خاصره ای جلویی تحتانی، خار خاصره ای پشتی فوقانی و خار خاصره ای پشتی تحتانی است.

                                              فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

منبع تصویر:

http://images.ddccdn.com

مطالب مرتبط:

مقالات استخوان شناسی

مقالات آناتومی اندام تحتانی

مقالات آناتومی اندام فوقانی

مقالات حرکت شناسی (کینزیولوژی)

خار خاصره ای پشتی تحتانی (Posterior inferior iliac spine)

 

خار خاصره ای پشتی تحتانی

خار خاصره ای خلفی تحتانی

ناحیه ایلیوم استخوان هیپ دارای ستیغ ایلیاک (ستیغ خاصره ای)، خار خاصره ای جلویی فوقانی، خار خاصره ای جلویی تحتانی، خار خاصره ای پشتی فوقانی و خار خاصره ای پشتی تحتانی است.

خار خاصره ای پشتی تحتانی (Posterior inferior iliac spine) محل اتصال عضله پیریفورمیس است.

 

خارهای خاصره ای و سطح خارجی استخوان هیپ در تصویر زیر:

 

 

منبع شکل:

http://classconnection.s3.amazonaws.com

مطالب مرتبط:

مقالات استخوان شناسی

مقالات آناتومی اندام تحتانی

مقالات آناتومی اندام فوقانی

مقالات حرکت شناسی (کینزیولوژی)