عوارض مربوط به استخوان شکسته
عوارض شکستگی ها-عوارض مربوط به استخوان شکسته
به هنگام شکستگی استخوان و همچنین در جریان التیام و جوش خوردگی استخوان شکسته ممکن است مشکلات و اختلالاتی به وجود آید که به عنوان عوارض شکستگی شناخته می شوند.
به طورکلی عوارض شکستگی ها عبارتنداز:
*عوارض عمومی
*عوارض مربوط به خود استخوان شکسته
*عوارض مربوط به بافت های اطراف استخوان شکسته
عوارض مربوط به خود استخوان شکسته
عوارض مربوط به خود استخوان شکسته ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:
*عفونت. در یک شکستگی باز خطر عفونت وجود دارد درحالی که یک شکستگی بسته به ندرت دچار عفونت می شود. همچنین با انجام عمل جراحی جهت ثابت کردن کردن شکستگی ازطریق فیکساتورها (ثابت کننده ها) احتمال عفونت وجود دارد. اگر استخوانی دچار عفونت شود، استئومیلیت گفته می شود. عفونت سبب می شود که جوش خوردن استخوان صورت نگیرد و یا باعث تاخیر جوش خوردگی می گردد.
*جوش نخوردن (Non union). وجود تغییرات رادیولوژیک واضح که چندین ماه پس از شکستگی مشاهده می گردد معمولا عدم جوش خوردن را حتی برای زمان های آینده مطرح می کند. در این موارد، گرد و اسکلروزه شدن انتهاهای استخوان در ناحیه شکسته همراه با واضح بودن خط شکستگی نشان دهنده جوش نخوردن است. گاهی بخش های شکسته توسط بافت فیبروز (بافت لیفی) به یکدیگر متصل می گردند یا در ناحیه شکسته، مفصل کاذب یا پسودوآرتروز (Pseudoarthrosis) ایجاد می گردد که در این موارد حرکات کمی در نواحی شکسته وجود دارد.
*بد جوش خوردن (Mal union). هرگاه جوش خوردن میان قطعات شکسته به گونه ای باشد که باعث تغییر شکل شدید گردد به عنوان بد جوش خوردن درنظرگرفته می شود.
جوش نخوردن و بد جوش خوردن استخوان بازو در شکل زیر:
*جوش خوردن تاخیری یا دیر جوش خوردن (Delayed union). در جوش خوردن تاخیری، مدت زمان لازم برای جوش خوردن استخوان نسبت به آنچه که متداول و پذیرفته شده است، بیشتر طول می کشد. در موارد تاخیر در جوش خوردگی برخلاف موارد عدم جوش خوردن، تغییرات رادیولوژیک مبنی بر اینکه شکستگی در آینده جوش نخواهد خورد، وجود ندارد.
*نکروز آواسکولار (Avascular necrosis). درصورت قطع جریان خون قسمتی از استخوان که باعث مرگ آن می گردد، نکروز آواسکولار گفته می شود. این حالت به علت ضربه و گاهی در اثر بیماری رخ می دهد که بیشتر درارتباط با شکستگی های استخوانی نزدیک به انتهای مفصل است. به هنگام بروز نکروز آواسکولار به تدریج استخوان درگیر، ساختمان طبیعی خود را از دست داده و حالت خرد و چروکیده به خود می گیرد. در تصاویر رادیولوژی از نواحی درگیر به علت عدم برداشت املاح کلسیم، سفیدتر شدن دیده می شود که ممکن است به غلط به عنوان افزایش دانسیته استخوان تفسیر گردد.
خونرسانی، وضعیت طبیعی و نکروز آواسکولار سر استخوان ران در تصویرزیر:
نواحی شایع نکروز آواسکولار شامل سر استخوان ران به هنگام شکستگی گردن استخوان ران، تنه تالوس (استخوان قاپ) درصورت شکستگی گردن تالوس و نیمه فوقانی اسکافویید (استخوان ناوی) به هنگام شکستگی کمر استخوان ناوی هستند. همچنین دررفتگی نیز می تواند سبب نکروز آواسکولار گردد که در این موارد می توان به درگیرشدن سر استخوان ران به دنبال دررفتگی مفصل ران و تمام استخوان هلالی (لونیت) پس از دررفتگی لونیت اشاره کرد.
*کوتاه شدن (Shortening). کوتاه شدن اندام به علت شکستگی که بیشتر در مورد اندام تحتانی باید مورد توجه قرار گیرد ممکن است به دلیل بد جوش خوردن، آسیب صفحه رشد (غضروف رشد) در کودکان و له شدگی یا خرد شدن استخوان (مثلا به هنگام یک شکستگی فشاری) اتفاق افتد.
مطالب مرتبط:
عوارض شکستگی ها (Complications of fractures)
شکستگی استخوان (Bone fracture)
شکستگی استرس (Stress fracture)
شکستگی پاتولوژیک (Pathologic fracture)
شکستگیهای باز و بسته (Open and Closed fractures)
طبقه بندی شکستگی ها برطبق شکل شکستگی
جابجایی قطعات شکسته در شکستگی استخوان
جوش خوردن استخوان (Bone healing)
عوامل موثر در جوش خوردن شکستگی
Iran