شکستگی درهم فرورفته (Impacted fracture)

شکستگی درهم فرورفته

شکستگی تماسی

آسیب ساختمان استخوان در اثر ضربه که باعث به هم خوردن انسجام تیغه های استخوانی گردد، شکستگی نامیده می شود. هنگامی که نیروی وارد بر استخوان به حدی باشد که برای استخوان غیرقابل تحمل باشد، شکستگی اتفاق می افتد. بیشتر شکستگی ها در استخوان های سالمی روی می دهد که تحت تاثیر یک ضربه شدید یا ناگهانی قرار می گیرند.

اگر دو قطعه شکسته در یکدیگر فرو روند، شکستگی تماسی یا شکستگی درهم فرورفته می گویند. این شکستگی بیشتر در استخوان های اسفنجی (کانسلوس) ایجاد می شود (مانند مواردی از شکستگی گردن استخوان ران).

تصویر زیر:

در استخوان اسفنجی برخلاف استخوان متراکم، سیستم های هاورس از یکدیگر فاصله دارند ولی سیستم های هاورس در استخوان متراکم به صورت فشرده کنار هم قرار می گیرند. قسمت عمده استخوان های بلند از استخوان متراکم یا قشری تشکیل شده است (اپی فیز و متافیز از استخوان اسفنجی و دیافیز از استخوان متراکم تشکیل می گردد).

منبع شکل:

http://education.vrad.com/

مطالب مرتبط:

شکستگی استخوان (Bone fracture)

شکستگی استرس (Stress fracture)

شکستگی پاتولوژیک (Pathologic fracture)

شکستگیهای باز و بسته (Open and Closed fractures)

طبقه بندی شکستگی ها برطبق شکل شکستگی

جابجایی قطعات شکسته در شکستگی استخوان

اصول درمان شکستگی ها

آرتروپلاستی (Arthroplasty)

جوش خوردن استخوان (Bone healing)