انگشتان دست و بندهای هر انگشت

انگشت شست دارای دو بند (فالانکس) و بقیه انگشتان هر یک دارای سه بند هستند (در مجموع چهارده استخوان). هر بند انگشت (فالانکس) شامل یک انتهای فوقانی (قاعده)، تنه و یک انتهای تحتانی (سر) است.

انگشت شست داری یک بند فوقانی و یک بند تحتانی است. بقیه انگشتان که هر یک دارای سه بند هستند به صورت بند فوقانی (پروگزیمال)، بند میانی (میدل) و بند تحتانی (دیستال) نامگذاری می شوند.

 

استخوان های مچ دست، کف دست و انگشتان در تصویر زیر:

 

 

قاعده بند فوقانی با سر استخوان متاکارپال مربوط به خود مفصل شده که به آن مفصل متاکارپوفالانژیال گفته می شود. از اتصال دو بند هر انگشت، مفصل اینترفالانژیال ایجاد می شود که به بالایی، مفصل اینترفالانژیال پروگزیمال (PIP joint) و به پایینی، مفصل اینترفالانژیال دیستال (DIP joint) می گویند.

 

مفاصل متاکارپوفالانژیال، اینترفالانژیال دیستال و پروگزیمال در شکل زیر:

 

 

 

                                            فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

منبع تصویر:

http://media-3.web.britannica.com

http://www.eorthopod.com/

مطالب مرتبط:

مقالات استخوان شناسی

مقالات آناتومی اندام فوقانی

مقالات حرکت شناسی (کینزیولوژی)