فیزیوتراپی- فیزیوتراپیست (شهرستان آمل)

بیماری آتروفی عضلانی پیشرونده نخاعی یا آتروفی عضلانی پیشرونده (Progressive muscular atrophy or PMA) 

 آتروفی عضلانی پیشرونده یک بیماری نورن حرکتی  (Motor neuron disease) است.

بیماری نورون حرکتی (MND) به گروهی از بیماری ها یا اختلالات نورژولویک مزمن گفته می شود که به علت درگیر شدن نورون های حرکتی بروز می کنند. در این گروه از بیماری ها، نورون های حرکتی دچار تحلیل و مرگ می گردند. عدم درگیر شدن جزء حسی از ویژگی های بیماری نورون حرکتی است. علت بیماری نورون حرکتی به طور دقیق شناسایی نشده است. این گروه از بیماری ها روند پیشرونده ای دارند که بر اساس نوع بیماری سیر آن و طول عمر بیماران متفاوت است.

دو نوع نورون حرکتی وجود دارد:

*نورون حرکتی فوقانی (Upper Motor Neuron)

*نورون حرکتی تحتانی (Lower Motor Neuron)

جهت اطلاعات بیشتر درباره نورون های حرکتی فوقانی اینجا کلیک کنید.

در بیماری نورون حرکتی، نورون حرکتی فوقانی یا نورون حرکتی تحتانی و یا هر دو ممکن است درگیر شوند.

نورون حرکتی فوفانی بیشتر درارتباط با راه قشری-نخاعی (یعنی راه کورتیکواسپاینال که راه هرمی نیز خوانده می شود) و راه قشری-بصل النخاعی (کورتیکوبولبر) است که اولی از قشر مغز تا نخاع و دومی از قشر مغز تا هسته های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغز امتداد می یابند.

نورون حرکتی تحتانی از شاخ جلویی (قدامی) نخاع یا از هسته های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغر منشاء گرفته و به عضلات اسکلتی می روند. این نورون ها به طور مستقیم یا غیر مستقیم خود تحت کنترل نورون های حرکتی فوقانی قرار دارند. بخش انقباض عضلات اسکلتی برعهده نورون های حرکتی آلفا است که در اینجا بیشتر توضیح داده شده است.

تصویر جهت درک نورون حرکتی فوقانی و تحتانی:

بیماری نورون حرکتی را می توان به گروه های زیر تقسیم بندی کرد:

*اسکلروز آمیوتروفیک جانبی (Amyotrophic lateral sclerosis or ALS)

*اسکلروز جانبی اولیه (Primary lateral sclerosis or PLS)

*بیماری آتروفی عضلانی پیشرونده نخاعی یا آتروفی عضلانی پیشرونده (Progressive muscular atrophy or PMA) 

*فلج بصل النخاعی پیشرونده یا فلج بولبر پیشرونده (Progressive bulbar palsy or PBP)

*فلج بصل النخاعی کاذب یا فلج سودوبولبر (Pseudobulbar palsy)

بیماری نورون حرکتی سیر پیشرونده ای دارد که نوع فلج بولبر نسبت به بقیه خطرناک تر است. طول عمر بیماران فلج بولبر کوتاه بوده ولی یک بیمار نوع آتروفی عضلانی پیشرونده ممکن است طول عمرش از ده تا پانزده سال یا کمی بیشتر متغیر باشد. بیماران نوع اسکلروز آمیوتروفیک جانبی نسبت به بیماران آتروفی عضلانی پیشرونده طول عمر کمتری دارند ولی طول عمر آنها متوسط است (سه الی پنج سال یا حتی بیشتر).

آتروفی عضلانی پیشرونده

همانند بیماری اسکلروز آمیوتروفیک جانبی در اواخر میان سالی شروع می شود ولی در این بیماری نورون های حرکتی شاخ جلویی نخاع آسیب می بینند. بیماران با تشخیص آتروفی عضلانی پیشرونده، طول عمر بیشتری نسبت به بقیه دارند که از ده الی پانزده سال یا حتی بیشتر متغیر است.

علایم و نشانه ها شامل:

*آتروفی عضلانی

*ضعف عضلانی اندام ها

*عدم وجود اختلال حسی

*عدم وجود اسپاستیسیتی و نبود رفلکس بابنسکی

                                               فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

مقاله های دستگاه عصبی مرکزی و محیطی (CNS & PNS)

مقالات سیستم عصبی، بیماریها و اختلالات مربوطه

مقاله های سیستم حسی، درد و موضوعات آن