فیزیوتراپی (Physical Therapy )

سندرم استرس پاتلوفمورال(PFPS):

سندرم استرس کشککی رانی که باعث آسیب غضروف زیر کشکک می شود,بیشتر در خانم های جوان شایع است.هر عاملی که باعث شود استخوان کشکک(پاتلا)در وضعیت خارجی تری نسبت به حالت طبیعی قرارگیرد,باعث سندرم استرس پاتلوفمورال(Patello Femoral Pain Syndrome)می گردد.اختلال در راستای اندامهای تحتانی(اختلالات بیومکانیکی اندام تحتانی)مثلا به علت ژنووالگوم,چرخش های بیش از اندازه ساق پا و... می تواند روند PFPS را تسهیل کند.کوتاهی بسیاری از عضلات اندام تحتانی(مثل گاستروسولئوس,همسترینگ,عضله تنسورفاسیالاتا و کوتاهی ایلیوتیبیال باند),ضعف و آتروفی عضله واستوس مدیالیس اوبلیک(VMO) و... نیز باعث سندرم استرس پاتلوفمورال می گردد.

به تصاویر زیر توجه نمایید:

و سندرم استرس پاتلوفمورال (Q Angle) Q ارتباط زاویه

زاویه کیو از اتصال دو خط به دست می آید.اگر خطی از خار خاصره قدامی فوقانی به مرکز پاتلا وصل کنیم و سپس خطی دیگر از مرکز پاتلا به برجستگی درشت نی(توبروزیته تیبیا)اتصال یابد زاویه ای بین دوخط ایجاد می گردد که زاویه کیو خوانده می شود

جهت درک بهتر به تصویر ذیل توجه نمایید

زاویه کیو را می توان در حالت های مختلف(وضعیت شخص و حالت خم یا صاف بودن زانو) و با انقباض عضله چهارسر رانی(کوادریسپس) و یا بدون انقباض عضله کوادریسپس اندازه گیری کرد.در حالت زانوی صاف و بدون انقباض عضله کوادریسپس, این زاویه در آقایان 10 الی 12 درجه و در خانم ها 15 الی 17 درجه است.در بیماران سندرم استرس پاتلو فمورال در بسیاری از موارد زاویه کیو افزایش می یابد

علایم و نشانه ها

وجود درد در ناحیه کشکک که با صدای کریپیتاسیون همراه است از علایم این سندرم می باشد.درد با افزایش فعالیت تشدید و با استراحت کاهش می یابد.فعالیت های چون دوزانو نشستن,چهارزانو نشستن و بالا و پایین رفتن از پله ها باعث افزایش درد می گردند.عدم درمان این سندرم منجربه کندرومالاسی پاتلار(نرم شدن غضروف کشکک) می گردد.

درمان

درمان شامل موارد زیر است:

-فیزیوتراپی

-استفاده از زانوبندهای مخصوص و بانداژ مناسب

--کنترل فعالیت های روزمره

-جراحی

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع مجاز است

منابع تصویر:

http://www.drpribut.com/sports/QAngle.gif

http://www.rosedalenaturalhealth.com

http://www.aafp.org/

+ نوشته شده در جمعه چهارم دی 1388ساعت 23:37 توسط فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار |

شانه منجمد(Frozen Shoulder) یا یخ زدگی شانه

این بیماری بیشتر در افراد بالای 50 سال مشاهده می شود.در افراد مبتلا به شانه منجمد(یخ زدگی شانه) کپسول مفصل شانه دچار التهاب شده که منجر به کاهش حرکات فعال و غیرفعال شانه می گردد.همچنین کپسول مفصلی ضخیم شده, مایع سینویال و حجم فضای مفصل کاهش می یابد و چین های تحتانی کپسول مفصل ازبین می رود.کپسولیت چسبنده(Adhesive Capsulitis)نام دیگر این بیماری است.

به دو تصویر ذیل دقت نمایید:

درد, محدودیت حرکات و ضعف عضلات از علایم دیگر بیماری شانه منجمد می باشد.حرکات چرخش خارجی(اکسترنال روتیشن) و دور کردن شانه(ابداکشن) به میزان بیشتری محدود می گردد.

عوامل زمینه ساز بیماری شانه منجمد عبارتنداز:

-ضربه (تروما)

-صدمه و آسیب های بافت نرم مفصل

-درد های شدید مفصل شانه

-اضطراب و افسردگی

-همی پلژی(فلج نیمه بدن به علت سکته مغزی)

-حساسیت شدید به درد(افرادی که آستانه درد پایینی دارند)

-مواردی از جراحی ها(مثلا برداشتن پستان و توراکوپلاستی)

-سکته های قلبی

-بیماری تیروئیدی

-بیماری ریوی

-بیماری دیابت

-عدم استفاده از مفصل شانه

درمان

درمان شامل موارد زیر است:

- دارویی

- فیزیوتراپی

- جراحی

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع مجاز است

منابع تصویر:

http://www.steadman-hawkins.com/

http://www.aidyourtendon.com/

+ نوشته شده در جمعه چهارم دی 1388ساعت 14:43 توسط فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار |

تنگی کانال نخاعی(Spinal Canal Stenosis)

با توجه به اینکه نخاع و ریشه های دم اسبی در کانال نخاعی قرار می گیرند , هر عاملی که باعث کاهش فضای کانال یا سوراخ های بین مهره ای(که محل خروج ریشه های اعصاب نخاعی می باشند) گردد به سبب فشار به نخاع یا ریشه های اعصاب منجر به درد خواهدشد.هرچه میزان تنگی کانال بیشتر باشد بیمار درد بیشتری را تجربه خواهد کرد.

مهمترین علل تنگی کانال نخاعی عبارتنداز:

-تنگی کانال مادرزادی

-بیماری استئوآرتریت

-فتق دیسک بین مهره ای

-ضخیم شدگی یا هیپرتروفی لیگامان زرد(فلاوم) و مفاصل فاست

-اسپوندیلولیستزیس

-ضایعه تومورال و عوامل عفونی

به تصویر زیر توجه نمایید:

علائم تنگی کانال نخاعی:

خم شدن به جلو درد را کاهش می دهد و با صاف کردن تنه درد تشدید می شود.راه رفتن درد را تشدید می کند به طوریکه بیمار مجبور می شود توقف هایی را به هنگام پیاده روی داشته باشد.از علائم مهم تنگی کانال نخاعی,لنگش متناوب(Intermittent Claudication) می باشد.با نشستن و خم کردن تنه درد کاهش می یابد.عموما بیماران علایمی از سنگینی پاها, درد کمر, درد ناحیه پشتی ران و ساق پا را گزارش می کنند.بسیاری از بیماران از درد ناحیه کمر و ساق پاها شکایت دارند.CT-Scan و MRI جهت تشخیص بسیار کمک کننده اند.

یک نکته کلینیکی در ارتباط با لنگش متناوب و برخی علائم مشابه بیماران با تنگی کانال نخاعی و بیماران با مشکل عروقی, این است که در تنگی کانال ایستادن و راه رفتن منجر به تشدید علائم و نشستن و خم کردن تنه باعث کاهش درد می گردد چون در حالت نشسته و خم شدن فضای کانال تا حدی افزایش می یابد و فشار از روی اعصاب برداشته می شود.درحالیکه بیماران با مشکلات عروقی, علائم با راه رفتن افزایش ولی با ایستادن کاهش می یابد.

درمان

شامل یک یا ترکیبی از موارد ذیل است:

۱-درمان دارویی طبق نظر متخصص مربوطه

۲-درمان فیزیوتراپی

۳-درمان جراحی(به خصوص در موارد شدید)

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع مجاز می باشد

منبع تصویر:http://www.smsspineclinic.com/

+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 21:45 توسط فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار |

فیزیوتراپی (Physical Therapy )

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها